กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 114 ไม่มีโอกาสอีกแล้ว
“อึก…… พรวด!”
ใบหน้าของเสิ่นเทียนฉีถูกเหยียบจมลงไปในโคลน เลือดสดๆ ทะลักออกจากปากและจมูก คละเคล้ากับเศษดินทราย ส่งกลิ่นคาวคละคลุ้งชวนสะอิดสะเอียน
เขาพยายามเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก
สิ่งที่เห็น คือดวงตาคู่นั้นของเสิ่นอี๋เฟิงที่สงบนิ่งจนทำให้คนมองรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว
ใบหน้าที่ในสายตาของเขาเคยต่ำต้อยราวกับเศษธุลีดิน
บัดนี้กำลังก้มลงมองเขาจากที่สูง
“เสิ่นอี๋เฟิง! ไอ้ลูกไม่มีพ่อ เอาก้นตีนสกปรกของแกออกไปนะ!” เสิ่นเทียนฉีแผดเสียงร้อง ใบหน้าครูดไปกับผืนดินหยาบกร้าน เสียงที่เปล่งออกไปบิดเบี้ยวแทบฟังไม่ได้ศัพท์