ตอนที่ 6 เราสองคนก็ไม่ใช่คนดีเด่อะไร

ตอนที่ 6 เราสองคนก็ไม่ใช่คนดีเด่อะไร

กระบี่บินทะลุเมฆฝ่าหมอกมุ่งลงใต้ ลมหนาวบาดหน้าจนแสบผิวไปหมด

เสิ่นอี๋เฟิงยืนอยู่ท้ายกระบี่ ทิ้งระยะห่างจากจู้จิ่วเกอหนึ่งก้าว ร่างเล็กๆ โคลงเคลงไปตามลมแรง แต่เขาก็ดื้อดึงไม่ยอมขยับเข้ามาใกล้ ได้แต่มองแผ่นหลังของหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาที่สงบนิ่งเกินวัย

ความเงียบดำเนินไปเนิ่นนาน

ในที่สุด เขาก็เป็นฝ่ายพูดก่อน “เราจะไปไหนกัน”

จู้จิ่วเกอไม่ได้หันกลับมา เสียงของนางถูกลมพัดจนขาดเป็นห้วงๆ

“นครแปดทิศ”

เสิ่นอี๋เฟิงเงียบไป

ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาถึงพูดขึ้นอีก “นครแปดทิศมีแต่คนชั่วอยู่”

จู้จิ่วเกอได้ยินดังนั้นก็หันกลับมาในที่สุด สีหน้าดูพิลึกพิลั่น