กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 7 สไตล์บ้านโล่งโจ้ง
จู้จิ่วเกอนวดคอที่เมื่อยล้า แล้วละสายตาจากหอคอยแปดทิศนอกหน้าต่างที่สูงลิบลิ่วเกินจริงกลับมา
“ไปกันเถอะ ไปดูบ้านกัน!”
นางพูดพลางเอื้อมมือจะไปจูงมือเสิ่นอี๋เฟิงตามความเคยชิน แต่เขากลับเบี่ยงตัวหลบไปเงียบๆ
มือของจู้จิ่วเกอชะงักค้างกลางอากาศนิดหนึ่ง ก่อนจะชักกลับมาทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น ในใจแอบบ่นว่าเจ้าเด็กนี่ระแวงเก่งชะมัด
“ตามมาให้ติดๆ ล่ะ”
ตรอกใต้สามอยู่ตรงซอกหลืบลึกสุดทางทิศใต้ของเมือง
ตรอกแคบมาก กำแพงเรือนสองฝั่งสูงลิบจนแดดส่องลงมาไม่ถึง พอเดินเข้าตรอกก็สัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกพัดเข้าปะทะหน้า แถมในอากาศยังมีกลิ่นเหม็นเน่าลอยคลุ้ง
สุดตรอกเป็นประตูไม้ที่ผ่านลมผ่านฝนมาอย่างโชกโชน ตรงขอบบนของประตูมีใยแมงมุมเกาะเต็มไปหมด ข้างๆ แขวนป้ายไม้แผ่นเล็กๆ สลักคำว่า “เรือน ก.7” เอาไว้
จู้จิ่วเกอเพิ่งเปิดประตูออก มุมปากก็กระตุกทันที