เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อะไรนะ? เนรเทศสู่บรรพกาล?”
“เนรเทศเข้าไปในกระแสปั่นป่วนแห่งความว่างเปล่า?”
หงจวิน หยางเหมย และเทพมารทั้งห้าต่างเบิกตากว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงเมื่อได้ฟังคำกล่าวของลู่ยา
“ความคิดนี้...ช่างอาจหาญเกินไปแล้ว”
ผานกู่ได้เปิดฟ้าดินบรรพกาลขึ้นมา...แต่โดยแท้จริงแล้ว มันยังคงอยู่ท่ามกลางความโกลาหล
ที่ผ่านมา พวกเขาเคยได้ยินเพียงเรื่องผู้บำเพ็ญถูกเนรเทศเข้าไปในกระแสปั่นป่วนแห่งความว่างเปล่า...แต่บัดนี้กลับคิดจะเนรเทศบรรพกาลทั้งผืนอย่างนั้นหรือ?
กระแสปั่นป่วนแห่งความว่างเปล่า คือห้วงกาลอวกาศอันแปลกประหลาด อาศัยความโกลาหลเป็นที่ดำรงอยู่...แต่กลับมิได้อยู่ภายในความโกลาหล
ภายในกระแสปั่นป่วนแห่งความว่างเปล่า ธาตุดินไฟลมวารีไม่มั่นคงเป็นอย่างยิ่ง ทั้งยังมีอานุภาพมหาศาลและอาละวาดอย่างบ้าคลั่ง
กระแสปั่นป่วนแห่งความว่างเปล่า คือถิ่นของอสูรร้ายแห่งดาราจักรโกลาหล