กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กาลเวลาราวเม็ดทรายละเอียด พริบตาเดียวก็ล่วงเลยไปหนึ่งพันปี
บรรพกาลดูเหมือนยังไม่ฟื้นคืนจากแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวของเทียนตี้และเสวียนหวง
ผู้บำเพ็ญนับไม่ถ้วนพำนักฝึกตนอยู่ในสถานปฏิบัติธรรมของตน ทว่าภายในใจยังคงรู้สึกอึดอัด พลังธรรมไหลเวียนติดขัด
สองภพเบื้องบนอย่างเทียนตี้และเสวียนหวงยังคงดุจคมดาบที่แขวนอยู่เหนือศีรษะ ราวกับพลังใด ๆ ก็ตามเมื่ออยู่ต่อหน้าสองภพนี้ ล้วนดูซีดเซียวไร้เรี่ยวแรง
ผู้บำเพ็ญมากมายตื่นจากความอึดอัด สายตาเงยหน้ามองไปยังราชสำนักสวรรค์เป็นครั้งคราว
“เวลาหนึ่งพันปีผ่านไปแล้ว… ทว่าในบรรพกาลยังคงไม่เห็นร่างของจักรพรรดิลู่ยา…”
“เฮ้อ”
ขณะนี้ เรื่องราวทั้งหมดในราชสำนักสวรรค์ล้วนเป็นอิ๋งเจิ้งที่รับผิดชอบจัดการ