กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซ่า!
ซ่า!
สายลมใต้พัดโชย พัดแพไม้ไผ่ของวานรหินไปจนถึงหาดทรายของเกาะจินอ๋าว
วานรหินก้าวลงจากแพไม้ไผ่ เหยียบลงบนหาดทราย ไม่อาจหลีกเลี่ยงความรู้สึกเลื่อนลอยได้บ้าง
ล่องลอยอยู่กลางทะเลหลายเดือน พอได้เหยียบพื้นดินอย่างกระทันหัน ก็ยากจะไม่รู้สึกเหมือนไม่จริง
แต่เมื่อเหยียบลงเช่นนี้ ใบหน้าของวานรหินก็อดเผยความประหลาดใจออกมาไม่ได้
แค่หาดทรายธรรมดาแห่งนี้ ความเข้มข้นของปราณวิญญาณก็ยังเหนือกว่ายอดภูเขาฮวากั่วยิ่งนัก!
“หรือว่าข้ามาที่เกาะเซียนแห่งใดแห่งหนึ่ง?”
วานรหินเดินอยู่บนหาดทราย สายตามองไปรอบด้าน
เกาะเซียนแห่งนี้ ปราณวิญญาณฟ้าดินรวมตัวกัน แสงวิญญาณอบอวล เมฆมงคลลอยพลิ้ว ช่างเป็นแดนมงคลจริง ๆ!