กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วานรหินอดชะงักไปไม่ได้ “เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้? ผู้แข็งแกร่งของสองเผ่าอสูรมิได้สูญสิ้นกันจนหมด เผ่าอูตกอยู่ในสภาพจนตรอก แล้วเผ่าปีศาจจะรอดพ้นได้อย่างไร?”
ทันใดนั้น วานรหินก็นึกถึงสิ่งที่นักพรตอาภรณ์สีครามเคยกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ว่า ทวีปเป่ยจวีหลูโจวในยามนี้ถูกเรียกขานว่าทวีปอสูร เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์เผ่าอสูร จึงหลุดปากออกมา “เผ่าปีศาจไม่ได้ตกอยู่ในสภาพจนตรอกจริง ๆ ด้วย!”
“อืม!” ประมุขทงเทียนพยักหน้า
“แม้แต่อาตมาขณะนั้นก็ยังคิดว่า เผ่าปีศาจคงจบสิ้นเช่นเดียวกับเผ่าอู”
“แต่ใครจะรู้ว่า ลู่ยาผู้นั้นรับธงของตี้จวิ้นและตงหวงไท่อีมาถือไว้ แล้วชูธงใหญ่ของเผ่าปีศาจขึ้นใหม่อีกครั้ง!”
“ยุทธศาสตร์หลายก้าวต่อมาของเผ่าปีศาจ ในบรรพกาลไม่มีผู้ใดสามารถคำนวณได้...”