ตอนที่ 169 เกี้ยวต๋าจี่เป็นกิจวัตร

ยามนี้ป๋ออี้เข่ารู้สึกราวกับไร้ซึ่งความปรารถนาในชีวิต ชีวิตเต็มไปด้วยความมืดมน

ความผลุนผลันอันมหาศาลพลุ่งขึ้นในใจ ป๋ออี้เข่าอยากจะวิ่งพล่านเข้าไปในวังเดี๋ยวนั้น เผชิญหน้ากับต๋าจี่ซึ่ง ๆ หน้า…

ดวงตาทั้งสองของป๋ออี้เข่าเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย กลางอกอึดอัด เกือบสิ้นสติ

“ไม่! ข้าไม่เชื่อเด็ดขาด!” ป๋ออี้เข่ากระโจนลุกขึ้นยืน ก้าวตรงไปยังนอกประตู

ยามนี้เอง จีชางผลักประตูเข้ามา

“อี้เข่า เตรียมตัวเสียหน่อย เมื่อครู่มหาราชรับสั่งเรียกสี่มหาเจ้าแคว้นเข้าวัง” จีชางเอ่ยด้วยเสียงหนัก

จีชางผลักประตูเข้ามา ชั่วขณะเดียวก็ทำให้ป๋ออี้เข่ากลับคืนสติ “ท่านพ่อ…”