กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ไม่ต้องพูดถึงจุ่นถีที่งงงวย แม้แต่เจี่ยอิ่นก็ยังงงงวย
หรือว่าไมตรีจะจำจักรพรรดิมนุษย์ผิด? สอนจักรพรรดิมนุษย์ผิด?
สวรรค์เอ๋ย!
"โอกาสเป็นอาจารย์จักรพรรดิถึงสองครั้งก็สูญเปล่าไปเช่นนี้หรือ?"
จุ่นถีรู้สึกเพียงว่าหัวใจอึดอัด ในใจทุกข์ทรมานยิ่ง "สวรรค์เอ๋ย เป็นเช่นนี้ต่อไป ดินแดนตะวันตกของข้าจะรุ่งเรืองใหญ่ได้เมื่อใดเล่า?"
……
ท่ามกลางเผ่ามนุษย์
ไมตรีก็อดน้ำตานองหน้า "ข้าช่างหาคนผิดไปได้? ข้าละอายต่ออาจารย์ ละอายต่อดินแดนตะวันตก..."
ไมตรีสอนคนผิด เรื่องนี้ก็ก่อให้เกิดเรื่องขบขันชั่วคราวในบรรพกาล
สามผู้บริสุทธิ์เห็นเช่นนี้ ก็อดเอ่ยพร้อมกันไม่ได้ "ดินแดนตะวันตกสมควรเสื่อมถอยใหญ่!"