ตอนที่ 107 ทงเทียนขอแผนการ ร่วมเที่ยวกับสามเซียว

ระลอกจังหวะแห่งมรรคายังคงแผ่กระจายอยู่ในมหาโถงวังปี้โหยว

เหล่าศิษย์หมื่นเซียนแห่งนิกายเจี๋ยฟังจนเคลิบเคลิ้มดื่มด่ำอยู่ในนั้น

ลู่ยาบรรยายมรรคานานสี่สิบเก้าปีเต็ม จึงสิ้นสุดลง

เสียงบรรยายมรรคาของลู่ยาหายไป จังหวะแห่งมรรคาก็หยุดลงอย่างฉับพลัน

เหล่าหมื่นเซียนนิกายเจี๋ยก็รู้สึกตัวกลับมา ทว่าใบหน้าส่วนใหญ่กลับแดงก่ำอยู่บ้าง

กำลังฟังถึงจุดอันลึกซึ้ง การบรรยายมรรคากลับหยุดลงกะทันหัน ความรู้สึกเร้นลับนั้นก็หายไปในทันที

เหล่าหมื่นเซียนนิกายเจี๋ยอยากเอ่ยปาก แต่ต่างรู้สึกเหมือนมีก้างติดคอ พูดไม่ออก

ตัวเป่า สี่มหาเทวี สามเซียว จ้าวกงหมิง และศิษย์สืบทอดโดยตรงคนอื่น ๆ ต่างอดทอดถอนใจในใจว่า “ลู่ยา พวกข้าเทียบไม่ได้เลย!”

เจ็ดเซียนผู้ติดตามก็หน้าแดงก่ำเช่นกัน “นี่... ลู่ยา...”