เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ถุย! ช่างเป็นคนชั่วร้ายอำมหิตเสียจริง!” เมื่อเหล่าจื่อ หยวนสื่อเทียนจุน เจี่ยอิ่น และจุ่นถี สี่อริยะ ได้ฟังคำยกยอหน้าด้านของลู่ยา ต่างก็อดร้องในใจไม่ได้
“ลู่ยาช่างหน้าด้านถึงเพียงนี้หรือ?”
เกาะจินอ๋าว วังปี้โหยว
บนใบหน้าประมุขทงเทียนกลับเผยรอยยิ้มหัวเราะ แม้ประมุขทงเทียนจะเกลียดคนต่ำต้อยที่ชอบประจบสอพลออย่างยิ่ง แต่ลู่ยาเป็นเช่นนั้นหรือ? เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่
ประโยคที่ลู่ยาว่า “ภูเขาไม่จำเป็นต้องสูง ขอเพียงมีเซียนก็เลื่องชื่อ” ทำให้ประมุขทงเทียนรู้สึกสดชื่นราวกับได้อาบลมวสันต์
ตั้งแต่มหันตภัยอูปีศาจเป็นต้นมา ลู่ยานำเผ่าปีศาจย้ายฐานสู่เทือกเขาแสนภูผา สร้างค่ายกลดาราสวรรค์รอบฟ้า เปิดดินแดนใหม่ให้เผ่าปีศาจพักฟื้น ปราบสี่สมุทร และพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับปีศาจ