ตอนที่ 105 วังปี้โหยว ลู่ยาหล่อเลี้ยงสรรพสิ่งอย่างเงียบงัน

เกาะจินอ๋าว

ลมเซียนพัดขึ้นคราหนึ่ง เมฆเซียนดุจสายน้ำไหล ปลิวลอยเบาๆ

มองแต่ไกล ก็เห็นทะเลเซียนผืนหนึ่ง

แผ่นดินกลางเป็นตำหนักเซียน ที่เหลือประกอบด้วยหมู่เกาะเซียนลอยฟ้าเรียงเป็นลูกโซ่ เบื้องบนส่วนใหญ่ก็มีตำหนักเซียนกระจายอยู่อย่างหนาแน่น

ระหว่างเกาะทั้งหลาย นกกระเรียนเซียนและนกวิญญาณบินไปมา ร้องเสียงกระเรียนยาวก้อง

ปราณวิญญาณแต่กำเนิดเข้มข้นอุดมสมบูรณ์ ทุกสิ่งล้วนเปี่ยมความสุขสมใจ ช่างเป็นถ้ำสวรรค์แดนมงคลระดับสูงสุดจริงๆ!

ลู่ยากับเสวียนเย่เพิ่งเดินทางมาถึงเกาะจินอ๋าว ก็มีนักพรตผู้หนึ่งเดินตรงเข้ามาแต่ไกล

เขาสวมอาภรณ์เรียบธรรมดา แต่ทั่วร่างกลับแผ่กลิ่นอายกึ่งอริยะตัดซากสองออกมาอย่างเลือนราง

ในนิกายเจี๋ย ผู้มีระดับบำเพ็ญเช่นนี้มีเพียงคนเดียว

นักพรตตัวเป่า