ตอนที่ 27 เนื้อหมูป่า

คำพูดไร้เดียงสาของเด็กหนุ่มมักเรียกเสียงหัวเราะได้เสมอ ผู้คนที่เดินขวักไขว่ในตลาดนัดต่างหัวเราะพลางสอนลูกตัวเองว่า “ดูคนอื่นเขาสิ ยังตัวแค่นี้ก็รู้จักปกป้องน้องสาวแล้ว!”

อันเถานอนคว่ำอยู่บนเกวียน ลองยื่นขาสั้น ๆ ลงไปหยั่งเชิงเพื่อจะลงจากรถ แต่ขาของเธอสั้นเกินไปจริง ๆ ต่อให้ทำอย่างไรก็แตะพื้นไม่ถึง ได้แต่ห้อยต่องแต่งอยู่บนรถอย่างน่าสงสาร

กู้ซีเหนียนเห็นแล้วก็ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

ปีศาจถังข้าวน้อยนี่ทึ่มจริง ๆ!

เขาบ่นในใจ แต่สีหน้ากลับไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ เพียงใช้มือข้างเดียวอุ้มร่างเล็ก ๆ ของอันเถา แล้วยกเจ้าก้อนกลมอ้วนตุ้ยนุ้ยลงไปวางบนพื้น