ตอนที่ 28 แม่เฒ่าจ้าวไม่ยอมตัดใจ

“ไปกันเถอะ” แม่เฒ่าจ้าวด่าอยู่ในใจ แต่สีหน้ากลับไม่แสดงความโกรธ นางเพียงดึงแขนเล็ก ๆ ของอันเถา พลางพูดว่า “แม่ของหนูยังรออยู่ที่ตัวเมือง รีบไปกันเถอะ!”

ดึงแล้ว แต่ดึงไม่ขยับ

แม่เฒ่าจ้าวไม่เชื่อ จึงลองดึงอีกครั้ง!

เจ้าก้อนแป้งน้อยยืนนิ่งไม่ไหวติง เพียงจ้องมองนางด้วยดวงตากลมโตที่ดำขาวชัดเจน ไม่กะพริบสักครั้ง จนคนถูกมองรู้สึกขนลุกขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล

แม่เฒ่าจ้าว “???”

นังเด็กนี่อ้วนขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ถึงขั้นอุ้มไม่ไหวแล้วหรือ?

แล้วจะเอายังไงดีล่ะ!