กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 163 ปัญหาจึงบังเกิด
ในคืนวันนั้น หวังฉีไม่ได้ทำโจทย์ใหญ่จนสำเร็จ เขาอยู่บนหลังคาตลอดทั้งคืน จนกระทั่งแสงวิญญาณบนท้องฟ้าเลือนหายไปจนหมดสิ้น หลังจากเหมาเจื่อเหมี่ยวพาสองเด็กน้อยกลับเข้าห้องพักของตนไปแล้ว เขายังคงนั่งอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง
จนกระทั่งแสงสีขาวจุดหนึ่งลอดผ่านเมฆดำเข้ามา เขาจึงตระหนักได้ว่าฟ้าสางแล้ว
บัดนี้คือวันขึ้นปีใหม่ วันแรกของปีใหม่แล้ว
หวังฉีบิดขี้เกียจ ปลายเท้าแตะเบา ๆ แล้วลื่นไถลลงจากหลังคาตามแรงลม เจินฉ่านจื่อเอ่ยถาม “เป็นอย่างไร ยังไม่เลิกหวนนึกถึงอีกหรือ? เจ้าหนู นี่เป็นครั้งแรกที่เจ้าได้ใช้ช่วงเวลาสำคัญกับเด็กสาวกระมัง?”
“ตาเฒ่า ช่วงนี้เจ้าไร้ยางอายเกินไปแล้ว… เมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อนเจ้าคงไม่ได้มีสภาพเช่นนี้กระมัง?”