เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 164 นกในกรงและสิ่งมีชีวิตกึ่งอนุภาค
หวังฉีและเทียนซู่ลี่สือถูกจัดสรรให้พักอยู่ในห้องเดียวกัน
เจ้าตัวที่จำแลงกายเป็นเผ่ามินผู้นี้บัดนี้มีท่าทีอ่อนปวกเปียก
สิ่งนี้สอดคล้องกับภาพลักษณ์ที่ควรจะเป็นหลังจาก “ทำลายตบะตนเอง”
ผู้บำเพ็ญจำนวนมากหลังจากทำลายตบะตนเองล้วนมีสภาพดั่งกุ้งไร้กระดูก ราวกับทั้งร่างไม่มีเรี่ยวแรงเหลืออยู่อีกต่อไป
อันที่จริงนี่ก็นับเป็นผลกระทบที่เกิดจาก “ความเคยชิน” อย่างหนึ่ง
เว้นเสียแต่ว่าหลังจากทำลายตบะแล้วจะทำลายกายเนื้อทิ้งไปด้วย มิเช่นนั้นกายเนื้อของผู้บำเพ็ญย่อมแข็งแกร่งกว่ามนุษย์ปุถุชน เพียงแต่กายเนื้อเดิมของพวกเขานั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่า และในยามนี้ พลังที่คอยค้ำจุนคุณสมบัติ “ความแข็งแกร่ง” เช่นนั้นได้มลายหายไปแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงมีความรู้สึก “อ่อนแอ” เช่นนี้
แน่นอนว่าสำหรับหวังฉีแล้ว ความรู้สึกเช่นนี้ไม่มีอยู่จริงเลยแม้แต่น้อย
เขาเพียงแค่ทำลายตบะที่ตนเองเสแสร้งสร้างขึ้นมาเท่านั้น