ตอนที่ 162 ข้ามีความสุขจริง ๆ

ตอนที่ 162 ข้ามีความสุขจริง ๆ

หวังฉีมองดูแมวน้อยสองตัวที่ยังคงวิ่งเล่นซุกซนอยู่ด้านล่างพลางหัวเราะกล่าว “ดึกป่านนี้แล้วเหตุใดไม่ให้พวกเขาเข้านอนเสียเล่า? อย่างไรเสียที่นี่ก็ไม่มีญาติพี่น้องมากมายอะไร เด็กเล็กควรนอนแต่หัวค่ำร่างกายถึงจะแข็งแรงมิใช่หรือ?”

“ในช่วงรอยต่อปีเก่าปีใหม่ มหาค่ายกลเมฆาภูผาคลุมหมอกของภูเขาซินจะมีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งชั้น แสงหลากสีสาดส่องงดงามตระการตายิ่งนักเมี๊ยว” เด็กสาวเงยหน้ามองท้องฟ้า ในแววตามีความโหยหาปรากฏอยู่ลาง ๆ

“อ้อ? มีเรื่องเช่นนี้ด้วยหรือ?”