ตอนที่ 107 ปัญญา ไม่ได้เท่ากับอารยธรรม

ตอนที่ 107 ปัญญา ไม่ได้เท่ากับอารยธรรม

หลังจากผ่านวิชาต้องห้ามและกลายเป็นสมาชิกคนหนึ่งของกองทัพปราบสมุทรอย่างเป็นทางการ ฉิวเซียนเค่อก็นำหวังฉีไปเลือกผู้ใต้บังคับบัญชา

กองทัพจู่โจมขึ้นชื่อว่าเป็นกองกำลังชั้นยอดแห่งสี่สมุทร แต่สถานการณ์ภายในกลับทำให้หวังฉีต้องตกตะลึง

เห็นเพียงป้อมหินไม่กี่แห่งตั้งกระจายอยู่ห่าง ๆ ขนาดไม่เท่ากัน อีกทั้งยังรวมกลุ่มและแยกตัวอย่างไร้ทิศทาง ไม่เป็นระเบียบกฎเกณฑ์

ในเรื่องนี้ฉิวเซียนเค่อดูจะภาคภูมิใจไม่น้อย “ซาเหลียนไท่ เจ้าดูค่ายกลทหารของข้าเป็นอย่างไรบ้าง”

“สมกับเป็น…การปกครองกองทัพที่มีระเบียบวินัย” หวังฉีไม่รู้จริง ๆ ว่าควรตอบอย่างไรดี

บ้านเรือนของเผ่ามนุษย์ยังดูเป็นระเบียบกว่าที่นี่มากนัก

ฉิวเซียนเค่อหัวเราะร่าแล้วคำรามว่า “ผู้ใดที่ยังไม่มีผู้บังคับบัญชาและจำแลงกายแล้ว จงก้าวออกมาเดี๋ยวนี้!”

สิ้นเสียงคำราม หมู่อสูรก็เกิดความโกลาหล

หวังฉีนับดู ประมาณสามเสี้ยวลมหายใจกว่าจะมีกลุ่มอสูรมาตั้งแถวอยู่ตรงหน้าเขาและฉิวเซียนเค่อ