ตอนที่ 108 สุ่ยเต่ากับร่างแยกพันร่าง

ตอนที่ 108 สุ่ยเต่ากับร่างแยกพันร่าง

หวังฉีไม่คิดว่าวิธีการทั้งหมดในโลกนี้ที่เกี่ยวข้องกับ “กายาแยกภายนอก” และ “ร่างแยก” จะต้องเกี่ยวข้องกับเผ่าพันธุ์หมู่สัตว์เสมอไป ทว่า “ร่างแยกนับพัน” ที่ล้ำลึกอย่างแท้จริงนั้น ย่อมต้องมีความคล้ายคลึงในเชิงลึกกับสภาวะของเผ่าพันธุ์หมู่สัตว์อย่างแน่นอน

หากจะกล่าวว่ามรรคาเทพโบราณคือการใช้พลังแห่งหมู่คณะของเผ่าพันธุ์สายเลือดเนื้อในภาวะดั้งเดิม และมรรคาเทพสมัยใหม่คือเทคโนโลยีที่เผ่าพันธุ์สืบสายแห่งสวรรค์พัฒนาขึ้นบนพื้นฐานของมรรคาเทพโบราณ โดย “ใช้ร่างของเผ่าพันธุ์สายเลือดเนื้อจำลองเผ่าพันธุ์หมู่สัตว์ขนาดใหญ่”

เช่นนั้นแล้ว ร่างแยกก็มีความคล้ายคลึงกับเผ่าพันธุ์หมู่สัตว์ขนาดเล็กอยู่ไม่น้อย ทว่าหวังฉียังไม่ชินกับมุมมองที่ “งอกออกมาอย่างกะทันหัน” เช่นนี้ และยังไม่คุ้นเคยกับกระบวนความคิดที่แยกเป็นอิสระโดยสมบูรณ์แต่กลับถูกรวบรวมไว้เป็นหนึ่งเดียวเช่นนี้

ด้วยเหตุนี้ เมื่อร่างกายหนึ่งในนั้นเกิดสภาวะที่อารมณ์ของตนไม่อาจรับได้ ร่างแยกอื่น ๆ ย่อมได้รับผลกระทบตามไปด้วยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้