เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 461
สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปอย่างมาก
"พุทธะเนื้อเน่ามาแล้ว!"
"หัวหน้าทีม ทำอย่างไรดี!"
โจวเฉียงที่เดิมกำลังจะลงมืออีกครั้ง มองซูมู่ด้วยความร้อนใจ "ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาทะเลาะกัน แม้ระหว่างเราจะมีเรื่องขัดแย้งกันอยู่ แต่หากต้องการเอาชีวิตรอดจากเงื้อมมือพุทธะเนื้อเน่า เราก็มีแต่ต้องร่วมมือกัน เจ้าคิดว่าอย่างไร?"
"ข้าว่าไม่ค่อยเข้าท่าเท่าไร"
"เจ้า!" โจวเฉียงข่มกลั้นโทสะเอาไว้ "เจ้าไม่เข้าใจหลักการที่ว่าหอยกับนกกระยางต่อสู้กัน สุดท้ายชาวประมงกลับได้ประโยชน์หรือ? หากเราสองคนสู้กันจนตายไปข้างหนึ่ง สุดท้ายทุกคนก็จะต้องตายด้วยน้ำมือพุทธะเนื้อเน่า ในเมื่อเป็นนักล่าเทพเหมือนกัน เมื่อเผชิญหน้ากับอสุรกายอัปมงคลแห่งเทพ ก็ควรร่วมมือกันรับมือศัตรู!"
"นั่นเป็นหลักการของเจ้า ไม่ใช่ของข้า"