กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167
ภายใต้สัญญาณจากหูเจี๋ย ทหารนายหนึ่งหยิบกุญแจออกมาไขแม่กุญแจบนหีบเหล็ก จากนั้นก็รีบถอยกรูดออกมาทันที ราวกับกลัวว่าอสูรทะเลอมตะจะพุ่งออกมาจากข้างในอย่างกะทันหัน
บางทีอาจเป็นเพราะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของสิ่งมีชีวิต หีบเหล็กที่เดิมเงียบสงัดพลันส่งเสียงกระแทกอย่างรุนแรง ปัง! ฝาหีบถูกกระแทกเปิดออกโดยตรง
อสูรทะเลอมตะตนหนึ่งเดินออกมาจากด้านใน ร่างกายเน่าเปื่อยจนเห็นกระดูกสีขาวโพลน อีกทั้งยังมีหนวดเนื้อสีดำหลายเส้นบิดตัวขยุกขยิกอยู่บนร่าง
กลิ่นเน่าเหม็นคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นคาวทะเลจาง ๆ แผ่กระจายไปทั่วบริเวณ ผู้คนไม่น้อยที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างขมวดคิ้วด้วยความรังเกียจ