กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถียนเถาทบทวนในใจ ครั้งหน้าต้องหาที่ที่ไม่มีผู้คน แล้วแอบสาดน้ำเงียบ ๆ จะทำโจ่งแจ้งแบบนี้ไม่ได้
ร่างกายอุ่นวาบขึ้น ไป๋เฟิ่งโอบเธอไว้ในอ้อมกอด
“ครั้งหน้าไม่ต้องสาดน้ำอีกนะ”
“อือ ๆ!” เถียนเถาแสร้งทำเป็นเด็กว่านอนสอนง่าย ศีรษะน้อย ๆ พยักขึ้นพยักลง สมแล้ว ค่านิยมอันโหดร้ายแบบนี้ ผู้ปกครองทั่วไปย่อมไม่ยอมรับ
“ถ้ามีใครรังแกหนู หนูก็บอกพ่อ ให้พ่อไปสั่งสอนนาง ตุ่มน้ำในฤดูเหมันต์เย็นเยียบขนาดนั้น มือน้อย ๆ ของเถาเถาแข็งขึ้นมาจะทำอย่างไร แม่ขอดูหน่อย มีน้ำกระเด็นใส่ตัวหรือไม่ ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าหรือเปล่า”
“อือ... อือ?!”
เถียนเถาค่อย ๆ เผยรอยยิ้มอันสดใสออกมา แม่ใหม่คนนี้ของเธอไม่ใช่ผู้ปกครองธรรมดาเสียเลย ช่างเปิดกว้างถึงเพียงนี้!