กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ลูกสาวจะไม่ฟื้นขึ้นมาใช่ไหม?”
“ฉันจะไปตามหมอ”
“ที่บ้านมีเงินแค่ 2 เหมา ไม่พอจ้างหมอ…”
“ฉันจะไปขายเลือด จะปล่อยให้ลูกสาวไข้ขึ้นจนแย่ไม่ได้”
“ถ้าแกไปขายเลือดก็ทำงานไม่ได้ ฉันไปเอง!”
ผ้าขนหนูอุ่น ๆ ถูกวางบนหน้าผากของเถียนเถา พร้อมเสียงสะอื้นและเสียงโต้เถียง นางดิ้นหลุดจากอาการหมดสติ ออกแรงลืมตาขึ้น แล้วลุกขึ้นนั่ง
“น้ำ…”
หลังรับความทรงจำเสร็จ ลำคอแห้งผาก ศีรษะก็ปวดหนักมาก
ไม่คิดว่าจะลื่นล้มครั้งเดียว ตื่นขึ้นมาอีกทีก็เป็นยุค 80 แล้ว ตามความทรงจำ สถานะปัจจุบันของนางคือยัยโง่อายุสิบขวบแห่งตระกูลเถียนที่จนที่สุดในโรงงานน้ำตาล — เถียนเถา
ชายหญิงคู่นี้คือพ่อแม่ของนาง