กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“คุณเป็นคนตัดสินใจทุกเรื่อง ผมรับความเสี่ยงทุกเรื่องเอง”
วันรุ่งขึ้นหลังพูดประโยคนี้ หลินหน่วนก็มอบหมายภารกิจแรกให้ลู่จิ่งเซิน
“อันอันถึงเวลาต้องไปสถานรับเลี้ยงเด็กแล้ว”
ที่โต๊ะอาหารเช้า หลินหน่วนเลื่อนไข่ตุ๋นที่นึ่งเสร็จแล้วไปตรงหน้าอันอัน พลางพูดกับลู่จิ่งเซินโดยไม่เงยหน้า
ตะเกียบของลู่จิ่งเซินชะงัก “เขาเพิ่ง 3 ขวบเอง”
“3 ขวบไม่เล็กแล้ว สถานรับเลี้ยงเด็กของหน่วยงานเขตทหารรับเด็ก 3 ถึง 6 ขวบ คุณไปถามเรื่องสิทธิ์ดูสิ”
อันอันกำลังก้มหน้าง่วนตักไข่ตุ๋น พอได้ยินคำว่า “สถานรับเลี้ยงเด็ก” ช้อนเล็ก ๆ ก็หยุดชะงัก
“สถานรับเลี้ยงเด็กคืออะไรกัน”
“ก็ที่ที่มีเด็ก ๆ หลายคนมาเล่นด้วยกันไง” หลินหน่วนเช็ดเศษไข่ตรงมุมปากเขา