เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กระดาษขาวที่เต็มไปด้วยชื่อของคนพวกนั้นถูกเธอพับเก็บใส่ตู้ไปแล้ว
เรื่องการแบ่งอำนาจถูกจัดการลงทีละอย่าง สถานีอนามัยมีหยางเสี่ยวฮวาคอยค้ำ โรงแปรรูปมอบให้หลี่ต้าหมิง ลานเลี้ยงผึ้งให้เฉินต้าฮ่าย หลินหน่วนหายากที่จะว่างทั้งบ่าย
กลางเดือนเมษายน อากาศเริ่มอุ่นขึ้น
ต้นไหวเก่าในลานแตกยอดอ่อน อันอันหมอบอยู่ใต้ต้นไม้ ใช้กิ่งไม้เขี่ยรูมด ปากพึมพำอะไรไปเรื่อย
“แม่ วันนี้ไปสวนดอกไม้ไหม?”
เขาเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมดำราวกับองุ่นดำเป็นประกายวาววับ เสียงเบามาก ราวกับกำลังพูดถึงเรื่องใหญ่โตอะไรกัน
หลินหน่วนมองไปรอบ ๆ — ซ่งหว่านชิงไปเยี่ยมบ้านเพื่อนบ้าน ลู่จิ่งเซินอยู่เขตทหาร ประตูลานปิดอยู่
“ไปกันเถอะ”
อันอันลุกขึ้นพรวด ก้าวสามก้าวเป็นสองก้าววิ่งมาหาเธอ มือเล็ก ๆ ยื่นมาเกาะนิ้วมือเธอเอง
จิตเจตนาขยับนิดเดียว แสงขาววาบขึ้น