กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินหน่วนดึงมือออกจากกลางฝ่ามือเขา แล้วดีดหน้าผากเขาเบา ๆ
“พอเถอะ เลิกทำซึ้งได้แล้ว พรุ่งนี้ฉันมีเรื่องสำคัญต้องทำ”
ลู่จิ่งเซินลูบหน้าผากตัวเอง ไม่ซักต่อ
เช้าวันถัดมา หลินหน่วนไม่ได้ไปนั่งตรวจคนไข้
เธอให้หยางเสี่ยวฮวาเรียกโจวเจี้ยนเซ่อกับหลี่เหวินจิ้งมาที่ห้องประชุมเล็กด้านหลังสถานีอนามัย——จะเรียกว่าห้องประชุมก็ได้ จริง ๆ แล้วมันคือโต๊ะตัวหนึ่งกับเก้าอี้สี่ตัวที่จัดวางไว้ในห้องตากสมุนไพร
ทั้งสามคนมาครบแล้ว มองหน้ากันไปมา
หยางเสี่ยวฮวาเปิดปากคนแรก “อาจารย์ เกิดอะไรกันขึ้น”