เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังหลี่เหวินจิ้งจากไป น้ำมันในตะเกียงห้องครัวก็เผาไหม้ไปอีกครึ่งชุ่น
หลินหน่วนไม่ได้กลับห้องทันที แต่นั่งลงที่ข้างแท่นเตาและคิดอยู่หลายนาที จ้าวเต๋อเฉวียนคนนี้ ครั้งก่อนถูกหวังเจี้ยนกั๋วต่อว่าหนึ่งยกก็สงบไปได้สามวัน พอพ้นสามวันก็ยิ่งหนักกว่าเดิม นี่แสดงว่าอาศัยแค่เลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านคนเดียวไม่อาจกดเขาไว้ได้—ต้องใช้วิธีที่แข็งกว่า
ขณะที่เธอผลักประตูห้องโถงกลางบ้านออก ลู่จิ่งเซินลุกขึ้นนั่งแล้ว
“ยังไม่นอนหรือ”
“คุณออกไปยี่สิบนาทีแล้ว” ลู่จิ่งเซินคลุมเสื้อคลุมทหารพิงหัวเตียง น้ำเสียงราบเรียบแต่นัยน์ตาสว่างใส “มีเรื่องอะไรกัน”
หลินหน่วนนั่งลงข้างเตียง เล่าเรื่องที่จ้าวเต๋อเฉวียนข่มขู่หลี่เหวินจิ้งให้ฟังอย่างละเอียดทุกขั้นตอน
สีหน้าของลู่จิ่งเซินค่อย ๆ จมลงทีละหนึ่งชุ่น
“เขาเอาภูมิหลังครอบครัวของปัญญาชนมาใช้ข่มขู่ บังคับให้คนทำงานให้เขาเปล่า ๆ งั้นหรือ”
“ใช่ ยังบอกเป็นนัยอีกว่าถ้าเธอไปหาคนฟ้องอีก จะเอาความของพ่อเธอไปแฉถึงระดับมณฑล”