เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ครึ่งเดือนต่อมา ใบของป่านหลานเกินบนพื้นที่ลาดชันหนาจนสามารถบังฝ่ามือได้มิด ดอกสายน้ำผึ้งบานสะพรั่งเต็มไหล่เขา รากเหง้าของหวงฉีอวบอ้วนแข็งแรง ทันทีที่ถอนออกมาก็มีกลิ่นหอมของสมุนไพรเข้มข้นโชยออกมา
ผู้อำนวยการจาง เจ้าหน้าที่รับซื้อจากบริษัทสมุนไพรประจำเมืองเอกยืนอยู่ข้างพื้นที่ลาดชัน เขาย่อตัวลงไปเด็ดใบป่านหลานเกินใบหนึ่งมาไว้ใต้จมูกเพื่อดมกลิ่น จากนั้นก็พลิกดูรอยเส้นใบที่ด้านหลัง เขาไม่พูดอะไรอยู่เป็นนาน
หวังเจี้ยนกั๋วยืนอยู่ข้าง ๆ ถูมือไปมา กล้องยาสูบคาบอยู่ที่ปากแต่ยังไม่ได้จุดไฟ
“ผู้อำนวยการจาง เป็นอย่างไรบ้างครับ?”
ผู้อำนวยการจางลุกขึ้นยืน ตบดินบนหัวเข่าเบา ๆ แล้วหันไปมองพื้นที่ลาดชันโดยรอบ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจที่ปิดไม่มิด
“เลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านหวัง ป่านหลานเกินชุดนี้ของพวกคุณปลูกกันอย่างไรครับ?”
“ก็ปลูกตามวิธีที่คุณหมอหลินสอนครับ ใส่ปุ๋ยคอกหมัก แล้วก็รดด้วยน้ำจากตาน้ำบนเขา”