กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินหน่วนดึงประตูเปิดออกครึ่งหนึ่ง แล้วเอี้ยวตัวหลบให้เธอเข้ามา
เสียงของลู่จิ่งเซินดังออกมาจากห้องโถงกลางบ้าน “ใครน่ะ”
“เหวินจิ้งข้างบ้านน่ะ มีเรื่องมาหาฉันหน่อย คุณนอนก่อนเถอะ”
ลู่จิ่งเซินไม่ถามต่อ พลิกตัวไปอีกด้าน
หลินหน่วนพาหลี่เหวินจิ้งมาที่ห้องครัว ปิดประตู แล้วจุดตะเกียงน้ำมันหนึ่งดวง บนม้านั่งตัวเล็กข้างแท่นเตามีเบาะฝ้ายเก่า ๆ ปูอยู่แผ่นหนึ่ง เธอชี้ไปที่มัน
“นั่งสิ”
หลี่เหวินจิ้งไม่นั่ง เธอยืนอยู่ข้างแท่นเตา มือทั้งสองกำเป็นหมัดห้อยอยู่ข้างลำตัว ทั้งตัวเกร็งราวกับสายธนูที่พร้อมจะขาดได้ทุกเมื่อ