กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่เหวินจิ้งไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องพ่อของเธออีก
ในวันต่อมา เธอตื่นห้าโมงครึ่งทุกวัน ตามหน่วยการผลิตลงทุ่ง ก้มหน้าทำงาน ไม่พูดมาก ไม่ขี้เกียจ หลังเลิกงานกลับห้องอ่านหนังสือ เงียบราวกับเงาเส้นหนึ่ง
หลินหน่วนรู้สึกว่าหญิงสาวคนนี้ใจเย็นและอดทนได้
จนถึงวันที่สิบสอง
บ่ายวันนั้นตอนเลิกงาน หยางเสี่ยวฮวาเดินผ่านสถานีอนามัยจากหัวทุ่ง สีหน้าไม่ค่อยดีนัก
“อาจารย์ ฉันมีเรื่องจะบอกคุณ”
“เรื่องอะไรกัน?”
“หลี่เหวินจิ้ง ปัญญาชนคนนั้น วันนี้ถูกจ้าวเต๋อเฉวียนสั่งให้ไปหาบอุจจาระ”
พู่กันในมือหลินหน่วนหยุดนิ่ง
“ผู้หญิงคนหนึ่ง ให้ไปหาบอุจจาระเนี่ยนะ?”