กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หม้อปรุงยาสีพาสเทล
บทที่ 19: เหยียบไว้ใต้เท้า
ศึกนองเลือดของหลิงหานดำเนินไป พลังระดับกายเนื้อขั้นเจ็ดของเขาถูกประคับประคองไว้ด้วยอาการบาดเจ็บ ราวกับหมาป่าเดียวดายที่ยิ่งบาดเจ็บก็ยิ่งดื้อรั้นไม่ยอมจำนน
ตอนแรกผู้คนยังคงสวมบทบาทเป็นผู้ชมความสนุก แต่เมื่อเห็นหลิงหานบาดเจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่ายังคงสวนกลับครั้งแล้วครั้งเล่า ความรู้สึกในใจไม่รู้ว่าถูกกระตุ้นตั้งแต่เมื่อใดจนเริ่มรู้สึกอินตาม
ต่อให้จะเป็นขยะ ไร้ค่าเพียงใด ก็ยังเป็นขยะที่น่าเคารพยกย่อง!
จะมีสักกี่คนที่มีความมุ่งมั่นทระนงถึงเพียงนี้?
เลือดสาดไม่ยอมก้มหัว ล้มแล้วลุกสู้ไม่ถอย!
ไม่รู้ตัวเลยว่าตาชั่งในใจผู้คนเริ่มเอนเอียงเข้าข้างหลิงหานไปเสียแล้ว และแอบเอาใจช่วยให้เขาเป็นฝ่ายชนะ