บทที่ 20: หลอมโอสถ

บทที่ 20: หลอมโอสถ

“ไม่ยอมขอร้องงั้นเหรอ งั้นก็อยู่ท่านี้ไปก็แล้วกัน ยังไงแกนอนแบบนี้ก็ไม่เหนื่อยอยู่แล้ว!” หลิงหานเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

ตัวเขาถือคติมาโดยตลอดว่า หากผู้อื่นให้เกียรติเขาหนึ่งส่วน เขาย่อมให้เกียรติกลับไปสิบส่วน แต่ถ้าหากมีใครกล้าหาเรื่องมารังควานถึงหัว เขาก็พร้อมจะเอาคืนเป็นสิบเท่าเช่นกัน

ในเมื่อพี่น้องตระกูลเฉิงอยากจะหาเรื่องรังแกเขานัก เขาจึงจะเหยียบย่ำคนทั้งสองให้ย่อยยับจนกลายเป็นตัวตลกที่ผู้คนหัวเราะเยาะให้สาสม

นอนไม่เหนื่อยอย่างนั้นเหรอ?

นอนมันก็ไม่เหนื่อยจริงๆ หรอก แต่ถ้าบนหน้ามีเท้าของคนอื่นเหยียบอยู่แบบนี้ มันไม่ใช่เรื่องของความเหนื่อยหรือไม่เหนื่อยแล้วสิ!