กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หม้อปรุงยาสีพาสเทล
บทที่ 17 : เฉิงเซี่ยงมาถึงแล้ว
“เธอเนี่ยนะเรียกว่าอัจฉริยะแห่งวิถียุทธ์?” หลิวอวี่ถงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ฉันอายุสิบเจ็ดปีเท่ากับเธอ แต่ฉันอยู่ขอบเขตหลอมรวมพลังลมปราณขั้นเก้า แล้วเธอล่ะ?”
เพียะ!
เมื่อสิ้นคำพูดนี้ ทุกคนถึงกับพ่นพรวดออกมาพร้อมกัน
ขอบเขตหลอมรวมพลังลมปราณขั้นเก้า... มันคือระดับไหนกัน?
ยอดฝีมือที่เก่งกาจที่สุดในเมืองชางอวิ๋นก็มีระดับพลังเท่านี้เอง!
แม้เสินจื่อเยียนจะเป็นอัจฉริยะตัวจริง การบรรลุขอบเขตหลอมกายขั้นเก้าตอนอายุสิบเจ็ดก็นับว่าพบได้ไม่บ่อยในหน้าประวัติศาสตร์เมืองชางอวิ๋น ในรอบร้อยปีจะมีคนโดดเด่นเช่นนี้โผล่มาสักสองสามคน ซึ่งพวกเขากลายเป็นบุคคลชื่อดังในหน้าประวัติศาสตร์อาณาจักรอวี่ทั้งสิ้น
ทว่าพอเอามาเทียบกับหลิวอวี่ถงแล้ว อย่าว่าแต่เทียบเลย แค่ก้มลงไปผูกรองเท้ายังไม่คู่ควรด้วยซ้ำ!