กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 เทพจุนเฝิงอวี้ ไม่ได้พบกันนานเลยนะ~
เสิ่นฝูเยว่รู้สึกว่าเท้าเบาหวิว ภาพตรงหน้าพร่าไปวูบหนึ่ง พอมองเห็นชัดอีกที นางก็ขึ้นมาอยู่บนฟ้าแล้ว
ดวงดาวเหนือหัวกับทิวทัศน์บนพื้นใต้เท้าถอยผ่านไปอย่างรวดเร็ว
พอเห็นหญิงชุดแดงข้างตัวเหาะไปตามลมได้โดยไม่ต้องใช้กระบี่ ดวงตาของนางก็เป็นประกายชื่นชม “ศิษย์พี่หญิง ท่านเก่งเหลือเกิน ฝูเยว่นับถือท่านจริง ๆ”
อวี๋ซิ่วหันไปให้กำลังใจนาง “สักวันเจ้าก็จะเก่งมากเหมือนกัน”
พอนึกอะไรขึ้นได้ นางก็พูดต่อ “ชีวิตยังอีกยาวไกล ไม่ได้มีแค่การแก้แค้นหรอกนะ”
กับผู้หญิงด้วยกัน อวี๋ซิ่วใจดีให้เสมอ
นางดูออกว่าเสิ่นฝูเยว่ไม่ได้มีนิสัยเลวร้าย