เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 143 ยิ่งไม่ได้มา ก็ยิ่งโหยหา
“เจ้าน่ะหรือ?”
พอเห็นอวี๋ซิ่วทำท่าเหมือนลูกวัวที่ไม่รู้ว่าเสือน่ากลัวแค่ไหน น้ำเสียงของเยี่ยนโจวก็มีแววดูถูกขึ้นมาอีกหน่อย “เจ้าแน่ใจหรือ?”
อวี๋ซิ่วยังนิ่งสบาย ๆ “ข้าแน่ใจ แต่ไม่ใช่เล่นหมากล้อมนะ”
นางโบกมือเบา ๆ บนพื้นก็มีโต๊ะไม้ทรงใบบัวทาสีดำขึ้นเงาเพิ่มขึ้นมาตัวหนึ่ง พร้อมกับเก้าอี้กลมไร้พนักอีกหลายตัว
บนโต๊ะสะอาด ๆ ยังมีหมากกระดานวางอยู่สิบกว่าชนิด
เยี่ยนโจวมองจนตาลาย แสงสีแดงวาบขึ้นรอบตัว ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนเป็นร่างมนุษย์โดยไม่รู้ตัว
เขาเป็นชายหนุ่มในชุดสีชมพู หน้าตาหล่อเหลา รูปร่างสูงโปร่ง มีกลิ่นอายของคนรักการอ่านอยู่จาง ๆ
ดูคล้ายบัณฑิตในสำนักศึกษาที่นั่งชมดอกไม้และท่องกลอนอยู่ริมหน้าต่าง
ท่าทางสุภาพนุ่มนวล ไม่เหมือนคนชั่วร้ายโหดเหี้ยมเลยสักนิด