กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 116 รักกันแล้วจะเป็นนกหรือสัตว์ก็ไม่สำคัญ
อวิ๋นฉือยังไม่ได้ความทรงจำกลับคืนมา เขาปักใจเชื่อว่าเฝิงอวี้เป็นศัตรูของตัวเอง
เขาหยิบยาแก้พิษใส่ปาก จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วปฏิเสธว่า “ข้าไม่ไป เจ้ากลับไปเองเถอะ”
เขายังมีเรื่องต้องทำอีกหน่อย
ดวงตาทรงจิ้งจอกที่ดูเย้ายวนหันไปมองอวี๋ซิ่ว ก่อนจะหรี่ลงนิด ๆ
เสิ่นฝูเยว่มองตามสายตาของเขาไป เห็นอวี๋ซิ่วที่เฝิงอวี้อุ้มขึ้นไปนั่งบนหลังไป๋เจ๋อ มีหรือจะไม่รู้ว่าอวิ๋นฉือคิดอะไรอยู่
นางยิ้มกว้าง ‘ตาเฒ่า ตราบใดที่ข้าเสิ่นฝูเยว่ยังอยู่ อย่า หวัง ว่า จะ ทำ สำเร็จ!’