กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 ศิษย์พี่หญิง ข้าป่วย ขอร่วมวงด้วยได้ไหม?
อวี๋ซิ่วกับคนอื่น ๆ หันไปมองพร้อมกัน ก็เห็นน้ำในทะเลสาบที่ใสสะอาดจู่ ๆ สั่นไหวอย่างรุนแรงราวกับกำลังแตกออก คลื่นซัดกระแทกกันเป็นระลอก
ทะเลสาบหดเล็กลงอย่างรวดเร็วด้วย เพียงชั่วลมหายใจเดียวก็เหลือขนาดแค่ครึ่งหนึ่งแล้ว
“ทะเลสาบจะหายไปแล้ว!” เสิ่นฝูเยว่ร้องขึ้น
เฝิงอวี้เหมือนจะนึกอะไรออก แววตาไหววูบ เขารีบยกมือขึ้นดีดนิ้ว “หยุด!”
ทันใดนั้น น้ำในทะเลสาบที่กำลังหดตัวก็เหมือนถูกกดปุ่มหยุดชั่วคราว
แล้วเรื่องที่น่าตกใจยิ่งกว่าก็เกิดขึ้น แสงสีทองแผ่ออกจากกลางทะเลสาบที่หยุดนิ่งไปทั่วผิวน้ำ จู่ ๆ ทั้งทะเลสาบก็แบนลงเหลือเพียงสองมิติ กลายเป็นกระจกบานใหญ่ที่แตกแล้ว