เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 141 มลพิษอนุภาคสลายหายไป
หลังจากผ่านความรู้สึกขึ้นสุดลงสุดตั้งแต่สิ้นหวังจนตกตะลึง และจากไม่อยากเชื่อจนดีใจแทบบ้า ในที่สุดทั้งสองฝ่ายที่ตอนแรกอารมณ์สวนทางกันก็จูนติดจนได้ จนเกิดเป็นภาพความวุ่นวายทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้ไปพร้อมกัน
สีหน้าของคนในห้องประชุมสลับสับเปลี่ยนไปมาระหว่างสองอารมณ์ แสดงให้เห็นชัดๆ ว่าอาการหัวเราะไปร้องไห้ไปเป็นยังไง จนสมาชิกสหพันธ์ดวงดาวคนหนึ่งที่เดินผ่านมาเห็นเข้าโดยบังเอิญถึงกับผงะถอยหลังกรูด แล้วรีบเผ่นหนีออกจากห้องประชุมสุดหลอนนั่นทันที
หรือว่าต่อให้เป็นระดับหัวหน้าผู้มีอำนาจล้นฟ้า สุดท้ายก็หนีไม่พ้นโดนงานบ้าๆ นี่บีบคั้นจนเสียสติไปแล้วเหมือนกันเหรอเนี่ย
สิบนาทีต่อมา ทุกคนที่สงบสติอารมณ์ได้ชั่วคราวก็พากันนั่งลง เพื่อตั้งใจฟังแผนการเลี้ยงต้นไม้ของหมออันตัวน้อย
ใช้พลังชีวิตของพืชพรรณหล่อเลี้ยงพฤกษาซีชุน เพื่อทำให้มันเติบโตเป็นต้นไม้ยักษ์อย่างสมบูรณ์
พอฟังแผนการสั้นๆ ของอันชิงอวี๋จบ สีหน้าของทุกคนก็เต็มไปด้วยความลังเล "เอ่อ แค่นี้ก็พอแล้วเหรอ"
อันชิงอวี๋ตอบ "ครับ"
เพราะคำอธิบายมันสั้นห้วนเกินไป เลยฟังดูเหมือนเป็นเรื่องง่ายดายแค่กระดิกนิ้ว
แต่ทุกคนในที่นี้ต่างรู้ดีว่าพฤกษาซีชุนไม่ใช่พืชธรรมดา ที่แถบดาวลวี่เย่สามารถยืนหยัดต้านทานการรุกรานของมลพิษอนุภาคมาได้นานขนาดนี้ ก็ล้วนพึ่งพาต้นไม้ยักษ์โบราณสุดลึกลับต้นนี้กับพืชพรรณธรรมชาติบนดวงดาวทั้งนั้น