เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 140 เทพเจ้าผู้ใจดี
"เจ้าหนุ่ม เรื่องปลูกต้นไม้ ข้าขอฝากไว้กับเจ้าด้วยนะ"
พร้อมกับเสียงก้องกังวานใสกระจ่างที่จางหายไป ร่างของจู๋เสินก็สลายกลายเป็นละอองแสงสีเขียวเลือนหายไปในพระราชวัง
สายลมอ่อนโยนพัดโชยผ่าน ทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมจางๆ อันสดชื่นของต้นไม้ใบหญ้า
อันชิงอวี๋ดึงสายตากลับมา ยืนนิ่งอยู่กับที่เพื่อตั้งสติอยู่ครู่หนึ่ง
ผ่านไปพักใหญ่ ดวงตากลมโตคู่สวยก็เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย เพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าเมื่อครู่นี้เขาได้พบกับเทพเจ้าตัวจริงเสียงจริงเข้าให้แล้วใช่ไหมเนี่ย
มหัศจรรย์ชะมัด
ระบบชอบบ่นอยู่เรื่อยว่าจู๋เสินขี้เหนียวและตระหนี่ถี่เหนียว อันชิงอวี๋เลยเผลอจินตนาการไปตามภาพลักษณ์เถ้าแก่หน้าเลือดที่ชาวเน็ตชอบด่ากัน นึกว่าจู๋เสินจะต้องเป็นคนเข้มงวดและรับมือยาก พอได้มาเจอตัวจริงในวันนี้ กลับพลิกความคาดหมายไปอย่างสิ้นเชิง
วิญญาณพฤกษาที่ถือกำเนิดจากธรรมชาติ ร่างเล็กกะทัดรัดราวกับภูตตัวน้อย ดูอ่อนโยนไร้พิษภัย แถมยังดูใจดีอีกต่างหาก
ระหว่างที่กำลังคิดเพลินๆ อันชิงอวี๋ก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างมาสะกิดที่แขน