เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 คืนความสงบสุข
อันชิงอวี๋มองลงมาจากเบื้องสูง ราวกับเปิดมุมมองพระเจ้า เห็นสภาพความเป็นไปของดวงดาวทั้งดวงได้อย่างชัดเจน
ดวงอาทิตย์อันเจิดจ้าเลือนหาย เมฆดำทะมึนลอยต่ำ ภัยพิบัติทางธรรมชาติสุดขั้วที่เปี่ยมด้วยพลังทำลายล้างดาหน้ากันเข้ามาไม่หยุดหย่อน
เทือกเขาสลับซับซ้อนพังทลายกลายเป็นผุยผง ชั้นดินพลิกคว่ำคะมำหงาย ผืนป่ากว้างใหญ่ถูกถอนรากถอนโคนฝังกลบในพริบตา
ธารลาวาสีดำแดงไหลบ่าอาละวาดไปทั่วทุกสารทิศ ราวกับฝ่ามือของมัจจุราชที่ค่อยๆ กางออก คว้าจับดวงดาวดวงนี้แล้วฉุดกระชากลากลงสู่ห้วงเหวแห่งการดับสูญอันไร้ที่สิ้นสุด
ภาพความพินาศเบื้องหน้าสร้างแรงกระแทกทางสายตาอย่างรุนแรง อันชิงอวี๋ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความอึดอัด ส่วนลึกในจิตใจพลันเอ่อล้นไปด้วยความสิ้นหวังและโศกสลดอย่างรุนแรง
ดวงดาวที่เคยฟูมฟักชีวิตและอารยธรรมนับไม่ถ้วน เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพลังทำลายล้างของมลพิษอนุภาค กลับไร้หนทางต่อต้านเลยอย่างนั้นหรือ
อารมณ์หดหู่ถาโถมเข้าใส่ สมองของเขาขาวโพลนไปชั่วขณะ
อันชิงอวี๋หลุบตาลง รู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นต้นไม้ต้นหนึ่งบนดวงดาวดวงนี้ เปลวเพลิงที่กลืนกินทุกสรรพสิ่งลามมาจ่ออยู่ตรงหน้า แต่เขากลับไม่อาจงอกขาวิ่งหนีออกจากพื้นดินได้ ทำได้เพียงลืมตามองรอคอยความตายคืบคลานเข้ามา