เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 138 จู๋เสิน
ข้อดีที่สุดอย่างหนึ่งของยุคเทคโนโลยีคือระบบขนส่งที่รวดเร็วทันใจ ผลไม้เพิ่งกดสั่งซื้อออกไปได้ไม่นาน ชาวดวงดาวที่อยู่พิกัดดาวเดียวกันก็ทยอยได้รับของ และรีบเข้ามาพิมพ์รีวิวความรู้สึกหลังได้ชิมลงในช่องแชตทันที
[ใครเห็นก็ต้องเรียกว่าฝูงตั๊กแตนอวกาศ สต็อกตั้งเกือบหมื่นชุด ฉันกดเข้ามาตรงเวลาเป๊ะยังว่างเปล่าเลย ใครมันมือไวแย่งไปได้หมดเนี่ย]
[ฉันเอง! ยานขนส่งอีกสองนาทีจะถึงแล้ว ฉันมายืนถูมือรอหน้าประตูบ้านด้วยความตื่นเต้นเรียบร้อย]
[[รูปภาพ] โอ้โห สตรอว์เบอร์รีลูกนี้ใหญ่กว่ากำปั้นฉันจริงๆ ด้วย ตอนดูไลฟ์นึกว่าเป็นมุมกล้องหลอกตา ไม่คิดเลยว่าจะเป็นของจริง เปิดกล่องปุ๊บกลิ่นหอมตีหน้าจนแทบเป็นลม ตอนนี้ทั้งบ้านอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมหวานของสตรอว์เบอร์รีเลย]
[...อร่อยจนตายไปเลย ฉันไม่ได้พูดเล่น เนื้อนุ่มละมุน น้ำฉ่ำเต็มคำ กลิ่นหอมเข้มข้นสุดๆ]
[กัดเข้าไปคำเดียว เรื่องแย่ๆ ที่เจอมาก็ปล่อยวางได้หมด นี่แหละคืออาหารที่มนุษย์อย่างพวกเราสมควรกิน]
[สุดยอด ไม่อยากจะจินตนาการเลยว่าจะอร่อยขนาดไหน]
[น้ำลายไหลแล้วเนี่ย อ๊ากกกก ฉันก็อยากกินบ้าง!]
[เปรี้ยวชัวร์ ต้องเปรี้ยวแน่ๆ พวกเรากินผลหอยสังข์สีทองก็รสชาติเหมือนกันใช่ไหม /ร้องไห้]