กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 289 เจ้านี่มันสัตว์กินจุจริง ๆ
“นี่มันอะไรกัน”
ผู้คนนับไม่ถ้วนแหงนมองท้องฟ้า สีหน้าตื่นตระหนก
เพียงชั่วพริบตา ร่างของสัตว์อสูรก็ขยายใหญ่ขึ้นจนสูงหมื่นจั้ง
ขนสีดำทั่วร่างของมันร่วงหล่นลงจนหมด
เกล็ดหนาหนักซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ส่องประกายวาววับคล้ายโลหะ
กรงเล็บแหลมคมของมันราวกับศาสตราวิญญาณ แค่สะบัดเบา ๆ ห้วงสุญญตาก็ถูกฉีกขาด
หนังศีรษะของฉินเฟิงชาวาบ
กลายเป็นมารแล้ว
เขารู้เรื่องนี้ดีที่สุด