กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 288 หวังเสียย้อนกลับมาโจมตี
“หนี! หนี! หนี! สัตว์ประหลาดตัวนั้นคือสัตว์อสูรที่ซ่อนอยู่ในห้วงสุญญตา พวกเราเคลื่อนย้ายพริบตาได้แล้ว!”
“บัดซบ ยังมีค่ายกลปิดกั้นอยู่อีก”
“ชวีซิงตายไปแล้วไม่ใช่หรือ ทำไมค่ายกลยังอยู่”
“บัดซบ หนีไม่พ้น หนีไม่พ้น!”
“ทำอย่างไรดี…”
เสียงคำรามและเสียงหวาดกลัวสานปะปนไปทั่วเมืองอ๋องต้าเฟิง
ตอนนี้ผู้บำเพ็ญเพียรทุกคนต่างคลุ้มคลั่งอย่างยิ่ง
พวกเขาไม่ได้กลัวสัตว์อสูรน่าสะพรึงกลัวตรงหน้า แต่กลัวแสงกระบี่ที่สาดลงมาจากเก้าชั้นฟ้าอันสูงลิบ
สิ่งที่พวกเขาหวาดกลัวที่สุดคือตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวที่ไม่รู้ที่มานั่น ซึ่งสังหารชวีซิงได้ในพริบตา