กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 290 เจ้า... พวกเจ้า...
ฉินเฟิงนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้น ยัดผลไม้วิญญาณกับโอสถใส่ปากเตี่ยนน่าไม่หยุด
คนตรงหน้าผู้นี้แข็งแกร่งน่าสะพรึงกลัวเกินไป
เขาก็ไม่รู้จักนางเสียด้วย ใครจะไปรู้ว่านางมาหาเรื่องหรือเปล่า
โดยเฉพาะสีหน้าเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง ท่าทางไม่อยากให้ใครเข้าใกล้ ยิ่งน่ากลัวเข้าไปใหญ่
เพราะงั้นต้องทำให้เตี่ยนน่าฟื้น เผื่อว่านางจะรู้จักคนผู้นี้
ภายใต้การหล่อเลี้ยงจากผลไม้วิญญาณและโอสถนับล้าน เตี่ยนน่าก็ฟื้นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
ทันทีที่ฟื้นขึ้นมา เตี่ยนน่าก็คว้าฉินเฟิงกับหลิ่วม่านม่านแล้ววิ่งหนีไปทันที
“รีบหนีเร็ว ภูตผีอัปมงคล!” เหงื่อเย็นไหลเต็มหน้าผากเตี่ยนน่า
ความแข็งแกร่งของภูตผีอัปมงคลทำให้นางสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความตาย