เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3 ตระกูลฉิน ตระกูลหลิ่ว
ตั้งแต่หลิ่วเจิ้งเสียนปรากฏตัว ฉินเฟิงก็จับตาความเคลื่อนไหวทางนั้นอยู่ตลอด
คนตระกูลหลิ่วมากันมากมายขนาดนี้ ดูผิดปกติจริง ๆ
ส่วนสายตาของฉินโม่เหยียนที่ไม่ปกปิดเลยนั้น ทำให้แผ่นหลังฉินเฟิงเย็นวาบ
จบแล้ว ๆ หรือฉินโม่เหยียนรู้เรื่องฉินเซิงอู่แล้ว?
“ท่านปู่ลา หนีเถอะ! ไม่มีใครสนใจท่านหรอก ถ้าวันนี้ผมตายจริง ๆ ท่านลองไปดูซิว่าจะขอให้ท่านอาจารย์ทั้งหลายช่วยแก้แค้นให้ผมได้ไหม” ฉินเฟิงยื่นมือไปตบหน้าลา
เมื่อมองหิมะขาวโพลนที่ตกลงมาจากฟ้า ฉินเฟิงก็อยากหัวเราะ
เขาหลบหนีมาตั้ง 10 ปี สุดท้ายก็ยังหนีไม่พ้น
ลาดำมองฉินเฟิงอย่างประหลาดใจ แล้วหันไปมองฉินโม่เหยียน ฟันหน้าสองแถวเคี้ยวตุ้ย ๆ
“วางใจเถอะ มีข้าอยู่” ไม่รู้ว่าหลิ่วม่านม่านมาอยู่ข้างฉินเฟิงตั้งแต่เมื่อไร นางเลิกคิ้วเรียวงาม