เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4 เนื้อลา คนหลอกลวง
ราตรีมาเยือน หิมะตกหนักราวขนห่าน ปกคลุมทั่วฟ้าดิน
ไอหนาวยิ่งทวีความรุนแรง!
สำหรับบ่าวไพร่ตระกูลฉินแล้ว ที่นี่ไม่ต่างจากฤดูหนาวอันโหดร้าย
เพลิงโทสะที่อัดแน่นอยู่ในอกของฉินโม่เหยียน ราวกับภูเขาไฟที่พร้อมปะทุได้ทุกเมื่อ
บนพื้นมีเศษถ้วยชากระจัดกระจายเต็มไปหมด
ยังมีบ่าวไพร่อีก 2 คนนอนอยู่ ไม่รู้ว่ายังมีชีวิตหรือไม่
คนที่คุกเข่าอยู่นอกประตูหน้าซีดราวกระดาษ ขณะฟังเสียงฝีเท้าเดินวนไปมาภายในห้อง เส้นประสาทตึงเครียดถึงขีดสุด
“เจ้าแน่ใจหรือว่าใบหน้าของเซิงอู่รักษาไม่ได้แล้ว? พรุ่งนี้ก็จะแต่งงานแล้ว สภาพเขาเป็นแบบนี้ จะเข้าพิธีแต่งงานได้อย่างไร!” ฉินโม่เหยียนกัดฟัน มองท่านหมอผมขาวโพลนที่ยืนอยู่ตรงหน้า
“ใบหน้าของคุณชายใหญ่ ข้าน้อยไร้ความสามารถรักษาไม่ไหว ไม่เช่นนั้นให้คนอื่นลองดูดีหรือไม่?” ท่านหมอส่ายหน้า