กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 230 การร่ำลา 2
ตั่งเจี้ยนกั๋วก็ยิ้มพลางกล่าวตามมาประโยคหนึ่งเช่นกัน “ยังมีลุงเขยใหญ่อีกคน”
ถังถังส่ายหน้า พลางตบกระเป๋าเสื้อที่มีอั่งเปาซึ่งป้าใหญ่กับลุงเขยใหญ่เพิ่งให้มาเมื่อครู่ “ไม่มีทางอยู่แล้ว” ต่อให้เห็นแก่หน้าอั่งเปา ก็ลืมพวกป้าใหญ่ไม่ได้เด็ดขาด
“ป้าใหญ่ ลุงเขยใหญ่ รอให้พี่ชายลูกพี่ลูกน้องคนโตกับพี่ชายลูกพี่ลูกน้องคนรองของผมปิดเทอม ให้พวกเขาไปหาพวกเราที่เมืองไห่ซื่อสิครับ” จิ้นเป่าเสนอแนะ
“ไว้ถึงตอนนั้นค่อยว่ากัน ฉันต้องถามพวกเขาสองคนก่อนว่าจะไปไหม” เรื่องของลูกชายตัวเองหล่อนตัดสินใจแทนไม่ได้หรอก
“รีบขึ้นรถไฟเถอะ ถึงเมืองหลวงแล้วอย่าลืมโทรศัพท์มาบอกสักคำล่ะ”
ถังถังโบกมือ “ได้เลย ป้าใหญ่ ลุงเขยใหญ่ บ๊ายบาย”