กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 229 อำลา
เดิมทีก็ไม่ใช่สุสานโบราณที่มีค่าอะไรมากหรือมีมูลค่าทางงานวิจัย จึงไม่ได้เปลืองแรงมากจนเกินไป
“งั้นก็ดีแล้ว งั้นก็ดีแล้ว ไม่แพงน่ะดีแล้ว ถ้ามีค่าขึ้นมาจริง ๆ หลังเขาคงไม่มีวันสงบสุขแน่”
หากหลังเขาถูกคนพวกนั้นจับจ้องขึ้นมา อ่าวตระกูลไป๋ก็คงต้องพลอยซวยไปด้วย
ผ่านไปสี่วัน หัวหน้าหมู่บ้านก็ใช้ลำโพงใหญ่ประกาศแจ้งให้คนในหมู่บ้านเข้าป่าขึ้นเขาได้ ทว่ายังคงเน้นย้ำว่าห้ามข้ามแนวกั้นเขตอันตรายเด็ดขาด
เรื่องนี้คนในหมู่บ้านรู้แบบงู ๆ ปลา ๆ มาตลอด หลังจากนั้นพูดถึงกันอยู่ไม่นานก็ดูเหมือนจะผ่านพ้นไป กระนั้นเวลาคนในหมู่บ้านเข้าป่าขึ้นเขาก็ระมัดระวังตัวมากขึ้นจริง ๆ ตรงไหนที่ใกล้จุดอันตรายก็ไม่แม้แต่จะเฉียดเข้าไป