กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 231 ติงหยาง
ติงหยางเป็นคนพูดได้เก่ง เพียงไม่กี่ประโยคก็หยอกเย้าจนสองผู้เฒ่ายิ้มตาหยี
ถังถังเลื่อมใสคนช่างพูดช่างเจรจาแบบนี้มากจริง ๆ เธอทำไม่ได้เลย มักจะตั้งแง่ระแวดระวังคนแปลกหน้าอยู่เสมอ ปล่อยตัวตามสบายไม่ได้เด็ดขาด
เจ้าหนุ่มติงหยางผู้นี้เป็นเด็กหนุ่มที่เข้าหาคนเป็นอย่างยิ่ง ไม่ปล่อยให้ใครตกหล่นแม้แต่คนเดียว “นี่คือน้องสาวของพวกเราสินะ โอ๊ย น้องสาวพวกเราหน้าตาน่ารักจริง ๆ เชียว”
ถังถัง...
“สวัสดีพี่ติงหยาง”
“เรียกพี่ติงหยางอะไรกัน เรียกพี่หยางหยางก็พอ เธอคิดเสียว่าฉันเป็นพี่สามแท้ ๆ ของเธอนะ พี่น้องบ้านเดียวกันห้ามเกรงใจเกินไปล่ะ”
ถังถัง... ยอดไปเลย!
“พี่ พี่หยางหยาง” ทำไมรู้สึกว่าเรียกแบบนี้แล้วมันขัด ๆ ยังไงพิกลนะ?