กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 208 อัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่ผู้เปี่ยมด้วยความจริงใจและความหวังดี
เพื่อปูทางให้ถึงวันที่ร่างกายหายดีอย่างรวดเร็ว เธอไม่ได้หยุดออกกำลังกายเลยมาหลายปี การปีนเขาแค่นี้ถือเป็นเรื่องจิ๊บจ้อย
“พี่ บนเขามีงูไหม”
“ถามอะไรแบบนี้ เธอไม่เคยขึ้นมาหลังเขาหรือไง”
“พวกพี่ไม่รู้ต่างหากล่ะ ตอนนั้นการเคลื่อนไหวของฉันช้า พ่อเป็นคนอุ้มฉันขึ้นเขาทั้งนั้น วันนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันเดินบนทางในเขาด้วยตัวเองนะ”
เจาฉายกับจิ้นเป่าต่างมองน้องหญิงของตนด้วยสายตาเห็นอกเห็นใจ น้องหญิงช่างน่าสงสารเกินไปแล้ว
เด็กในหมู่บ้านพวกเขาเกือบทั้งหมดวิ่งเล่นจนโตบนเขา อย่างไรเสียหลังเขาของพวกเขาก็ปลอดภัยจริง ๆ ขอแค่ไม่ข้ามยอดเขาตรงหน้าไป ผู้ปกครองก็ไม่เป็นห่วงหรอก